Vino tinto y mas!

Mendoza en Bariloche, de volgende steden op mijn trip down south: Mendoza, een groene woestijnstad bekend om zijn wijn, Bariloche, het Zwitserland van Argentinië met z´n bergen en z´n chocola.

 In Cordoba had een iemand me getipt voor een heel gezellig hostel, Hostel Lao, en daar ben ik naartoe gegaan. Klopte helemaal! Voelde als thuiskomen. Ik had grootse plannen voor Mendoza: raften, bike&wine tour, misschien nog een wijntour. Mijn plannen vielen een beetje in het water:  laag water dus geen raften én op woensdag census, volkstelling in Argentinië waardoor alles maar dan ook alles gesloten was en iedereen moest thuisblijven. Tja… De eigenaren van het hostel waren fantastisch en hebben spontaan een grote lunch georganiseerd tijdens de census: Italiaanse sferen in de tuin; een lange tafel met 24 man, net zoveel flessen witte en rode wijn en een overheerlijke pastamaaltijd met zelfgebakken brood. Dit was natuurlijk dé manier om alle andere gasten van het hostel te leren kennen. Erg gezellig, zo´n gedwongen rustdag waarop je niets anders kan doen dan een beetje drinken, eten en slap ouwehoeren! Ook nog even gelezen in de hangmat en dat had ik beter kunnen laten, ik bewoog m´n arm en PRIK: gestoken door een bij... :-(

Mijn derde dag in Mendoza kon ik de lang verwachte bike&wine tour maken. Met een groep van 14 man de bus naar een dorp in de buurt gepakt en daar fietsen gehuurd en een route meegekregen langs 4 bodega´s. Alle Nederlanders fietsten voorop, grappig om te zien dat in sommige andere landen mensen veel minder gewend zijn om te fietsen. Voor sommigen was het zelfs 10 jaar geleden dat ze op de fiets hadden gezeten, dat kon nog wel eens wat worden na een aantal glazen wijn... De bodega´s hadden verschillende grootte, de één produceerde maar 100.000 flessen per jaar, de ander 800.000... Bij een aantal een rondleiding gehad en natuurlijk bij allemaal mogen proeven. De bodega boutique Clos de Chacras was een plaatje: roze gebouwen, mooi aangelegde tuin en een schitterend terras waar we hebben geluncht. Wow! Inmiddels kreeg ik wel last van mijn bijensteek: een harde schijf op m´n bovenarm  en gloeien dat mijn arm deed! De rest van de middag met een geïmproviseerde verband (natte servetten bijeengehouden met een keycord) de plek gekoeld. De laatste bodega was een kleintje, een vrouw die 10 jaar geleden begonnen is en het allemaal ecologisch probeert te doen. Ze schonk flinke glazen, proeven kon je het niet echt meer noemen, gewoon 3 glazen wijn in een half uurtje achterover gieten! De dag afgesloten in de beste parilla van Mendoza met een mini(!) lomo van 300 gram, yep het leven in Argentinië is goed!

Vrijdag was alweer mijn laatste dag in Mendoza, wilde ik de veerpont van Puerto Montt naar Puerto Natales de volgende week gaan halen dan moest ik nu wel verder naar Bariloche. Best moeilijk om weer een groep gezellige mensen achter te laten, de bus vertrok pas ´s avonds, dus overdag nog genoten van de laatste dag boven de 20 graden, Bariloche ligt een stuk zuidelijker in de bergen,  in de thermen een uurtje buiten Mendoza. De bus naar de warm waterbronnen was al een avontuurtje op zich, we belandden midden tussen de scholieren op weg naar huis. De pikorde was duidelijk zichtbaar, de pestkoppen haalde je er zo uit en er werd zelfs gevochten in de bus!

Bariloche, een flinke overgang in temperatuur!!! Op het busstation wist ik niet hoe snel ik mijn fleece en jas uit mijn tas moest halen; een schrale, koude wind stond pal op de terminal. Een nieuw record in de bus trouwens: 18 uur, maar mede door de bingo onderweg een eitje!

Op naar hostel ´1004´, deze was me al getipt in Nederland. In een lelijk gebouw werd ik door de receptionist in de goederenlift gezet en naar de 10e verdieping gestuurd, daar aan het eind van de gang, is een deur met ´1004´ en daarachter bevindt zich inderdaad een hostel met een supermooi uitzicht over het meer en de bergen! Mezelf in het centrum opgewarmd in een allerschattigste pattiserie met warme chocolademelk. Ik kan die Zwitserse invloed wel waarderen! De avond doorgebracht met het plannen van de volgende dagen en met kaarten met twee Nederlandse stelletjes die ik al uit hostel Lao kende.

Zondag viel het weer nog een beetje tegen en werd me aangeraden het fietsen uit te stellen tot de volgende dag, dan zou het wat zonniger zijn en minder wind. Plan B uit de kast: wandelen. De Nederlanders hadden zaterdag een mooie hike van ongeveer 5 uur gemaakt, die ik wel wilde kopiëren. De bus naar het startpunt vertrekt maar eens in de 1,5 uur, dus toen die keihard langs me reed bij de bushalte... tijd voor plan C: Ik ben een berg opgelopen met uitzicht over het Circuito Chico, het ´fietscircuit´, en ik ben naar een meertje en wat kleine watervalletjes gelopen. Best ok voor een plan C. De terugreis in de bus nog een stukje verlengd; ik was in slaap gevallen en zag het meer steeds kleiner worden, ach heb ik ook de buitenwijken (stuk armer) van Bariloche gezien. Gelukkig was mijn (Argentijnse) Spaans nog net goed genoeg  om mezelf weer in het centrum te laten afzetten! ´s Avonds weer genoten van de Zwitserse invloeden: kaasfondue!

Het Circuito Chico is 27km over een paar schiereilandjes en het park Llao Llao waar het 5-sterren hotel Llao Llao,  het bekendste hotel van Argentinië, bovenop een heuveltje staat. Samen met een Zwitserse jongen dit heuvelachtige traject gefietst. We hebben rustig aangedaan en zijn na 7km gelijk gestopt bij hotel Llao Llao voor een cappuccino. Keurig ontvangen in onze korte broeken :-)! Daarna een stukje off-road gereden naar een ander meer en later weer onze fiets geparkeerd bij het wandelpad naar een verborgen meertje. Op de stijger van het meertje onze meegenomen lunch genuttigd, wat een uitzicht over de witte bergtoppen!! De rest van het rondje was net zo mooi en af en toe behoorlijk pittig; het was echt heuveltje op, heuveltje af, maar wat is fietsen toch lekker!

Dinsdag was het dan zo ver, eindelijk raften! In Mendoza stond het water nog te laag, maar in Bariloche was het perfect. In een busje in 2 uur naar de Rio Manso gebracht voor een traject met o.a. rapids van III en IV. Onszelf in de wetsuits gehezen en met zwemvest en peddel klaar voor de strijd. Na de uitleg over de commando´s en wat te doen bij man-overboord of flip, kwam daar de eerste rapid: Complete chaos! Eén van de Argentijnse vrouwen sloeg overboord (weer netjes aan boord geholpen) en ik had een knal van m´n voorganger te pakken, resultaat dikke lip. Ik kneep hem wel even, dit was pas het begin en nog niets geen rapid III of IV! Omdat het zo vroeg in het seizoen was, waren we het enige raft op het water, watervallen om ons heen, witte bergen op de achtergrond. De rapids verliepen verder vlekkeloos, SUPERGAAF!! Wat een kick krijg je ervan! Net voor de Chileense grens de raft weer naar de kant gebracht. Jammer, het was weer voorbij! Natuurlijk wordt zo´n inspanning in Argentinië afgesloten met een asado, wederom heerlijk vlees. Wat een dag!!!

Op naar Puerto Montt (Chili) waar ik een plekje heb op de Navimag Evangalistas  5 november naar Puerto Natales!

Laatste foto's

Reacties 3

celine 10-11-2010 13:26

Leen!

mooie verhalen weer, klilnkt allemaal errug ok wat je daar aan het doen bent;-)
supermooie foto's! enjoy chile!
kus celien

sanne 10-11-2010 14:57

Ejjj bingo-dametje van me :-D Heerlijk klinkt dat eten en die wijn Lees ik weer druiven-pluk-taferelen hihi. Nu ga ik nog ffies je fotootjes kijken...I am jealous! xxx

Kees 17-11-2010 12:48

Hallo Marleen
Wat een geweldige ervaring! It beats working life
Leuk om zo alles te kunnen lezen en zien (foto's).
Veel plezier en je komt maar weer eens langs in de UK.
Groetjes, Keith

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer